عمومی

دستاوردهای صد روزۀ جنبش زن، زندگی، آزادی- کمیته عمل سازمانده کارگری

در خلال این جنبش شعارهایی فریاد زده شد که کیفیت و جنسِ «مرگ بر جمهوری اسلامی» را متمایز از قبل می‌کرد و بدان تعیّنی مترقی بخشید (شعارهایی نظیر «زن زندگی آزادی»، «مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر»، «نه سلطنت، نه رهبری، دموکراسی و برابری»، «کرد، بلوچ، آذری، آزادی و برابری» و غیره). شعارهایی که البته کم نبودند رسانه‌های جریان اصلی که با بایکوت و سانسور یا تحریف‌ با آن‌ها برخورد کردند

در این روزهایی که جمهوری اسلامی با اتکا به احکام فله‌ای اعدام و اخراج و ربایش و زندان هزاران هزار معترض، نفیر «پایان اغتشاشات» و «جمع شدن غائله» را می‌کشد، داشتن یک ارزیابی واقع‌بینانه از صد روزی که چهرۀ جامعۀ ایران را زیر و رو کرد کمک می‌کند تا هزینه‌های انسانی این جنبش را نه در خلأ بلکه در نسبت با دستاوردهای عینی مهمش بفهمیم. بیشتر بخوانید… »

ایران: قیام سکولار علیه جباریت روحانی – سعید رهنما

 

سعید رهنما − در مقایسه با قیام‌های قبلی، قیام فعلی مهم ترین، وسیع ترین، و خطرناک‌ترین تهدید برای رژیم اسلامی است.

۴ دی ۱۴۰۱

نوشته حاضر ترجمه بخشی از مقاله‌ای است که اخیرا در سایتِ چپِ نیو پالیتیکس منتشر شد و در شماره زمستانی ۲۰۲۲ این نشریه نیز انتشار خواهد یافت. در سایت بولِت سوشالیست پراجکت نیز باز نشر شده، و در آنتی کاپیتالیستا به ایتالیائی ترجمه شده است.

جنبش کنونی، جنبشی سراسر سکولار است، مستقل از تمامیِ جریانات سیاسی اپوزیسون است، و هیچ رهبری متمرکزی ندارد. تداوم خود جوشی و نبود رهبری سبب شده که جنبش ادامه داشته باشد، اما سر انجام به سازماندهی و استراتژی نیاز خواهد داشت. بیشتر بخوانید… »

سرنوشت خیزش ” زن زندگی آزادی” چه خواهد شد؟ -(سینا نیاکان)

 

برای دگرگونی و تحولات اجتماعی و در رأس آن انقلاب اجتماعی باید آگاهی لازم را از نکات زیر کسب کنیم تا بتوانیم به راهکار و راهبرد پیروزمند دست یابیم:

  • روند به قدرت رسیدن طبقه حاکم
  • چگونگی رابطه جامعه و حکومت آن با جهان پیرامون
  • روند و چگونگی پیدایش و رشد روابط و مناسبات تولیدی سیستم اقتصادی مسلط
  • میزان آمادگی اقشار و طبقات جامعه برای انقلاب اجتماعی
  • تعیین وظایف انقلابی با توجه به توانمندی عملی نیروهای انقلاب ونه صرفاً آرمانهای انقلابی

بیشتر بخوانید… »

تقلیل انقلاب به یک “بسته” و هراس از خصلت انقلابی جنبش جاری – برزو توکلی

– ایران نیاز به حمایت دارد، اما دیگر نمی‌خواهد و نباید بازیچه‌ی قدرت‌ها باشد. پاسخی به ژیلا مساعد.

پایین کشیدن مجسمه شاه + آتش زدن عکس خامنه‌ای

۱۵ دی ۱۴۰۱

ژیلا مساعد، در مقاله‌ای در روزنامه داگنزنیهتر سوئد به تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۲۲ می‌نویسد:

«من برای قدرت‌های ایالات متحده آمریکا و دیگر کشورهای غرب فراخوانی دارم. سال ۱۹۷۹ شما یک بسته به ایران فرستادید…. آن بسته‌ حاوی خمینی بود. آن بسته حاوی قوانین و مقررات کهنه‌ی ۱۴۰۰ ساله بود…. حالا شما باید بسته را باز گردانید. ما نشان داده‌ایم که دیگر آن را نمی‌خواهیم.» بیشتر بخوانید… »

خطر تحویل آرزو مولانائی، ناصر کمانگر و بیش از ۱۰۰ انسان دیگر به جمهوری اسلامی

نادر ثانی:

شنبه ۲۶ آذرماه ۱۴۰۱ (۱۷ دسامبر ۲۰۲۲)

از دو روز پیش، روز پنجشنبه ۲۴ آذرماه ۱۴۰۱ (برابر با ۱۵ دسامبر ۲۰۲۲) آرزو مولانائی، همسرش ناصر کمانگر، از فعالین سیاسی و حقوق بشری ساکن ترکیه که ۱۳ سال رنج پناهجویی در این کشور را پشت سر گداشته‌اند به اتفاق دو فرزند خردسال خود و بیش از صد نفر دیگر توسط پلیس ترکیه بازداشت و به اردوگاه اخراج از کشور منتقل شده‌اند. بیشتر بخوانید… »

در ایران شکل تازه و نوینی از انقلاب‌های پیاپی در حالِ شدن است – فرج سرکوهی

 

  • اخبار روز
  • سه شنبه, ۱۹ مهر ۱۴۰۱

انقلاب علیه حکومتِ دینی، ــ با شاخصه‌های رانتی، نفتی، نظامی، توتالیتر و.. ـ  پدیده‌ای نو و تازه در جهانِ مدرنِ پس از رنسانس است پس در بسترِ خود مضمون‌ها، تجربه‌ها، شکل و محتواهای نو آفریده و برای توضیحِ و تبیینِ نظری خود به مفاهیم و نظریه‌های نو در عرصه تئوری انقلاب نیاز دارد

پیش‌درآمد

محتوای محوری و اصلی همه‌ی انقلاب‌های جهان سرنگونی نظامِ مسلط است اما شکل، نتیجه، فکریه، چگونگی، روند، شعارها و برنامه‌ها، ساختارِ دموکراتیک یا غیردموکراتیکِ آلترناتیو انقلاب‌ها، نه یک‌سان که رنگارنگ است چرا که در جامعه محتوای واحد در شکل‌های متکثر و متنوع تحقق می‌یابد. چنین است که انقلاب‌ها از سوئی شاخصه‌های مشترک دارند و از دیگر سو شاخصه‌هائی که آن‌ها را از یک دیگر متمایز می‌کند. بیشتر بخوانید… »

کتاب‌سوزان از آغاز حکومت اسلامی- عباس شهرابی

 

– “شهر کتاب” بابل را آتش زدند، به این بهانه که به معترضان پناه می‌داده‌ است. ولایت‌مداران سابقه‌ای طولانی در حمله به کتابفروشی‌ها دارند. از حوادث ثابت دوره تأسیس حکومت ولایی حمله به کتابفروشی‌هاست.

۶ دی ۱۴۰۱

 

اخیراً «افرادی ناشناس»‌ شهر کتاب بابل را، به خاطر این‌که در جریان قیام به معترضان پناه می‌داده، آتش زدند. این رویداد تصاویری را از سرآغازهای شکل‌گیری حکومت اسلامی احضار می‌کند –تصاویری از خاستگاه عروج «خدای دهه‌ی شصت». گزارش مختصر پیش رو می‌کوشد با روایت سلسله‌ای از کتاب‌سوزی‌ها و کتاب‌فروشی‌سوزی‌های عامدانه در ماه‌های نخست بعد از بهمن ۱۳۵۷، رویداد امروز را به تکه‌متن‌هایی درباره‌ی کتاب‌سوزی در ماه‌های برآمدن رژیم اسلامی وصل کند. بیشتر بخوانید… »

*توصیه‌های یک انقلابی سوری برای معترضان و انقلابیون ایرانی*

 

این ترجمه‌ی متنی است که ابراهیم الأصیل، از فعالان مدنی سوریه که در آمریکا روابط سیاسی خوانده، دیروز در قالب رشته‌توئیت منتشر کرد:

۱) در زندگی قبلی یک فعال جامعه‌ی مدنی بودم. مدت زیادی ادبیات جنبش‌های اعتراضی را مطالعه کردم. نظراتی دارم که با دوستان ایرانی در میان می‌گذارم. سوری‌ها نمی‌توانند به شما بگویند چگونه پیروز شوید، اما ما می‌توانیم درس‌هایی را که به‌سختی آموخته‌ایم، به اشتراک بگذاریم. بیشتر بخوانید… »

بیانیه مشترک دانشجویان به مناسبت 16 آذر 1401

انقلاب ما، انقلاب برای زن زندگی آزادی

7 دسامبر 2022

در ۱۶ آذر امسال و جنبش دانشجویی،

از همیشه به اهداف خود نزدیک‌تر هستیم!

ما دانشجویان، جدا از انقلاب برای حق زندگی انسانی، مرفه و سعادتمند برای همگان، برای آزادی بی‌قید و شرط بیان، برای نابودی آپارتاید جنسیتی و برای رفع کامل تبعیض و نابرابری‌ها در همه سطوح نیستیم. ما در همراهی کامل انقلاب بزرگ مردم علیه جمهوری اسلامی، از همان ابتدای کار تا امروز قوی و همبسته با سایر انقلابیون کل کشور، در سنگر ایستاده‌ایم. بیشتر بخوانید… »

احتمال و امکان اعتصابات نفتی – پیام رهنما

۱۴ آذر ۱۴۰۱

اعتصاب کارکنان و کارگران صنعت نفت با چه موانع و مشکلاتی روبروست؟

از همان هفته‌های ابتدایی خیزش انقلابی مردم ایران در پی قتل حکومتی ژینا (مهسا) امینی، شماری از فعالان بر اهمیت اعتصاب به عنوان راهکاری برای پیش‌روی خیزش تأکید داشتند. در نزدیک به سه ماهی که سپری کرده ایم، اعتصاب‌هایی رخ دادند؛ همچون اعتصاب بخشی از کارگران پیمانی نفت، معلمان، کامیونداران، دانشجویان و مغازه‌داران. برای سه روز پیش رو یعنی روزهای ۱۴ و ۱۵ و ۱۶ آذر نیز فراخوان‌های زیادی به اعتصاب منتشر شده اند. یکی از بخش‌هایی که بنا به حافظه تاریخی از انقلاب ۵۷ اعتصاب‌اش تعیین‌کننده دانسته می‌شود، اعتصاب کارکنان و کارگران صنعت نفت و پتروشیمی است. یکی از کسانی که در سه دهه اخیر در پروژه‌های نفتی و گازی مشغول به کار بوده و ساکن ایران است، در یادداشت زیر به امکان‌سنجی چنین اعتصابی می‌پردازد. بیشتر بخوانید… »